In 2001 mocht onze dochter, Roxanne, haar eerste eigen knaagdiertjes kopen. We besloten
 eens in een dierenwinkel te gaan kijken. Voor het eerst zagen we heel aparte knaagdiertjes, degoes.
 Na informatie betreft de verzorging en huisvesting hebben we twee jonkies van het vrouwelijk
 geslacht gekocht. Degoes zijn heel sociale diertjes en moeten per paar bij elkaar worden gehouden.
 Zo kwamen de dames genaamd, Gimmy en Lily bij ons wonen. Heel levendig en altijd in de weer.
 Op een dag bleek Gimmy jonkies te hebben gekregen. Waarschijnlijk was ze gedekt in de dierenwinkel
 door een mannetje. De jonkies hebben het niet overleefd.
 

 Na een paar jaar kwam Lily te overlijden.
 Gimmy bleef alleen achter. Inmiddels nam ik de verzorging over van Roxanne. Ik vind het heel
 grappige diertjes. Zijn heel nieuwsgierig en altijd druk bezig met elkaar.
 Degoes houden niet van opgepakt te worden. Zijn dus niet geschikt voor (kleine) kinderen.
 Ik zag hoe Gimmy wegkwijnde. En heb besloten een maatje voor haar te  gaan zoeken. 
 Via hetknaagdierencentrum te Heiloo zat het vrouwtje, Lulu in de opvang, nadat haar
 maatje was overleden. En zo werd Lulu gekoppeld aan Gimmy. Het klikte gelijk en het werden echte
 hartsvriendinnen.
 

 Na een jaar sloeg het noodlot toe. Gimmy werd ziek en kwam te overlijden. Nu was
 Lulu weer alleen. Ik besloot het knaagdierencentrum te Heiloo te vragen of er nog een maatje was
 voor onze Lulu. Helaas voor Lulu geen maatje in de opvang. Wat voor de opvang natuurlijk goed is.

 Via het degoe forum heb ik een berichtje achtergelaten, dat Lulu op zoek is naar een maatje.
 Een jong stel uit Barendrecht reageerde spontaan, die wegens verhuizing afstand
 wilde doen van hun twee volwassen degoe vrouwtjes. Na overleg  werden de twee degoes met voliére
 en al bij ons gebracht. De dames werden omgedoopt tot Knabbel & Babbel. Hartelijk dank voor deze
 kanjers.
 

 Lulu werd aan beide dames gekoppeld met veel succes. Lulu was duidelijk weer opnieuw
 gelukkig.
 

 Dit geluk heeft slechts een paar maanden mogen duren, tot dat Lulu wegens ouderdom is
 overleden. Nu zaten Knabbel & Babbel helemaal alleen in die grote voliére. Dus tijd voor meer leven
 in de brouwerij. Weer het knaagdierencentrum te Heiloo gebeld of er toevallig nog degoe dames
 in de opvang zaten. Omdat we toch goede ervaringen met de opvang hebben. Ja, er zaten 3 degoe
 dames in de opvang. Een wat ouder vrouwtje, Turijn, die moest samen blijven met de twee
 tienermoeders van net een half jaar oud. Deze tieners waren geplaatst maar per ongeluk
 terecht gekomen bij de mannetjes. Dus zwanger werden de jonge tieners teruggebracht naar de
 opvang. Ik besloot ze alledrie te adopteren. En mochten er onder de jonkies vrouwtjes bij zitten, zijn
 deze ook welkom. Nadat de jonkies ongeveer 6 weken oud waren, mocht ik Turijn, Reina
 en Bertha en hun jonkies, Rits, Roets en Rats komen adopteren. Knabbel & Babbel moesten eerst
 even  overleggen betreft de huur van de overige etages. Na het zien van de "adoptiekinderen"
 werd besloten  dat ze mochten komen wonen. De jonkies hebben Knabbel & Babbel in het begin
 geplaagd door in  hun staartjes te "bijten" en snel uit de voeten maken. De tienermoeders maakten
 gretig gebruik van de fitnessruimte waarin de molentjes volop draaiden. Het is een genot om te
 zien hoe gelukkig de dames met elkaar zijn.
 Ook hier geldt bezint eer gij begint. Degoes kunnen wel tot 5 tot 8 jaar oud worden.
 
Na mijn scheiding zijn ook de dames degoes mee verhuisd naar het mooie Brabant. Hun verblijf staat naast het verblijf van Sammy de Chinchilla. Ze hebben het reuze naar hun zin. Zijn inmiddels al volwassen dames, draaien volop in hun rad van avontuur als goede fitnesstraining.
                                               Foto's van de nieuwe bewoonsters

 Hartelijk dank aan de medewerk(st)ers van het knaagdierencentrum te Heiloo voor de adoptie
 van de dames.
 

                 Voor de aanschaf en verzorging van Degoes klik hier